تهیلیم

131

שִׁיר הַמַּעֲלוֹת לְדָוִד יְהוָה לֹא גָבַהּ לִבִּי וְלֹא רָמוּ עֵינַי וְלֹא הִלַּכְתִּי בִּגְדֹלוֹת וּבְנִפְלָאוֹת מִמֶּנִּי:

سرود درجات از داوود. ای خداوند، دل من متکبر نبود، و چشمانم به بلندی برافراشته نشد، و در پی کارهایی بزرگتر و شگفتانگیزتر از خود نرفتم.

אִם לֹא שִׁוִּיתִי וְדוֹמַמְתִּי נַפְשִׁי כְּגָמֻל עֲלֵי אִמּוֹ כַּגָּמֻל עָלַי נַפְשִׁי:

سوگند که جان خود را آرام و خاموش ساختم، همچون کودک شیرخواره نزد مادرش؛ جانم نزد من همچون کودک شیرخواره بود.

יַחֵל יִשְׂרָאֵל אֶל יְהוָה מֵעַתָּה וְעַד עוֹלָם:

ای اسرائیل، به خداوند امید ببند، از اکنون تا به ابد.