تهیلیم

148

הַלְלוּיָהּ הַלְלוּ אֶת יְהוָה מִן הַשָּׁמַיִם הַלְלוּהוּ בַּמְּרוֹמִים:

هَلِلویاه! خداوند را از آسمانها ستایش کنید، او را در بلندیها ستایش کنید.

הַלְלוּהוּ כָל מַלְאָכָיו הַלְלוּהוּ כָּל (צבאו) צְבָאָיו:

او را، ای همهٔ فرشتگانش، ستایش کنید؛ او را، ای همهٔ لشکرهایش، ستایش کنید.

הַלְלוּהוּ שֶׁמֶשׁ וְיָרֵחַ הַלְלוּהוּ כָּל כּוֹכְבֵי אוֹר:

او را، ای خورشید و ماه، ستایش کنید؛ او را، ای همهٔ ستارگان شب، ستایش کنید.

הַלְלוּהוּ שְׁמֵי הַשָּׁמָיִם וְהַמַּיִם אֲשֶׁר מֵעַל הַשָּׁמָיִם:

او را، ای آسمانهای آسمانها و ای آبی که بالای آسمانهاست، ستایش کنید.

יְהַלְלוּ אֶת שֵׁם יְהוָה כִּי הוּא צִוָּה וְנִבְרָאוּ:

آنها نام خداوند را ستایش کنند، زیرا او فرمان داد و آفریده شدند.

וַיַּעֲמִידֵם לָעַד לְעוֹלָם חָק נָתַן וְלֹא יַעֲבוֹר:

و آنها را تا ابد، بلی تا جاودان، برقرار ساخت؛ حکمی صادر کرد که تغییر نخواهد یافت.

הַלְלוּ אֶת יְהוָה מִן הָאָרֶץ תַּנִּינִים וְכָל תְּהֹמוֹת:

خداوند را از زمین ستایش کنید، ای هیولاهای دریا و همهٔ ژرفناها.

אֵשׁ וּבָרָד שֶׁלֶג וְקִיטוֹר רוּחַ סְעָרָה עֹשָׂה דְבָרוֹ:

ای آتش و تگرگ، برف و بخار، ای باد توفان که کلام او را به جا میآوری،

הֶהָרִים וְכָל גְּבָעוֹת עֵץ פְּרִי וְכָל אֲרָזִים:

ای کوهها و همهٔ تپهها، ای درختان میوه و همهٔ سروها،

הַחַיָּה וְכָל בְּהֵמָה רֶמֶשׂ וְצִפּוֹר כָּנָף:

ای جانوران وحشی و همهٔ چارپایان، ای خزندگان و پرندگان بالدار،

מַלְכֵי אֶרֶץ וְכָל לְאֻמִּים שָׂרִים וְכָל שֹׁפְטֵי אָרֶץ:

ای پادشاهان زمین و همهٔ امتها، ای بزرگان و همهٔ داوران زمین،

בַּחוּרִים וְגַם בְּתוּלוֹת זְקֵנִים עִם נְעָרִים:

ای جوانان و نیز دوشیزگان، ای پیران همراه با پسران خردسال،

יְהַלְלוּ אֶת שֵׁם יְהוָה כִּי נִשְׂגָּב שְׁמוֹ לְבַדּוֹ הוֹדוֹ עַל אֶרֶץ וְשָׁמָיִם:

نام خداوند را ستایش خواهند کرد، زیرا تنها نام او والاست؛ شکوه او بر زمین و آسمان است.

וַיָּרֶם קֶרֶן לְעַמּוֹ תְּהִלָּה לְכָל חֲסִידָיו לִבְנֵי יִשְׂרָאֵל עַם קְרֹבוֹ הַלְלוּיָהּ:

او برای قوم خود شاخی برافراشت، ستایش برای همهٔ پارسایان او، برای فرزندان اسرائیل، قومی که به او نزدیک است. هَلِلویاه!