בְּךָ יְהוָה חָסִיתִי אַל אֵבוֹשָׁה לְעוֹלָם:
ای خداوند، به تو پناه آوردهام؛ مگذار هرگز شرمسار شوم.
בְּצִדְקָתְךָ תַּצִּילֵנִי וּתְפַלְּטֵנִי הַטֵּה אֵלַי אָזְנְךָ וְהוֹשִׁיעֵנִי:
با عدالت خود مرا نجات داده و رهایی خواهی بخشید؛ گوش خود را به سوی من فرا دار و مرا نجات ده.
הֱיֵה לִי לְצוּר מָעוֹן לָבוֹא תָּמִיד צִוִּיתָ לְהוֹשִׁיעֵנִי כִּי סַלְעִי וּמְצוּדָתִי אָתָּה:
برای من صخرهای پناهبخش باش که پیوسته در آن درآیم؛ تو فرمان دادی تا مرا نجات دهند، زیرا تو صخره و دژ منی.
אֱלֹהַי פַּלְּטֵנִי מִיַּד רָשָׁע מִכַּף מְעַוֵּל וְחוֹמֵץ:
ای خدای من، مرا از دست شریران رهایی ده، از کف آن که ستم میکند و غارت مینماید.
כִּי אַתָּה תִקְוָתִי אֲדֹנָי יְהוִה מִבְטַחִי מִנְּעוּרָי:
زیرا تو امید منی، ای خداوندْ خدا، اعتماد من از جوانیام.
עָלֶיךָ נִסְמַכְתִּי מִבֶּטֶן מִמְּעֵי אִמִּי אַתָּה גוֹזִי בְּךָ תְהִלָּתִי תָמִיד:
از بدو تولد بر تو تکیه کردم؛ از شکم مادرم تو مرا بیرون آوردی؛ ستایش من همیشه در توست.
כְּמוֹפֵת הָיִיתִי לְרַבִּים וְאַתָּה מַחֲסִי עֹז:
برای بسیاری چون نمونهای بودم، اما تو پناهگاه نیرومند من بودی.
יִמָּלֵא פִי תְּהִלָּתֶךָ כָּל הַיּוֹם תִּפְאַרְתֶּךָ:
دهانم از ستایش تو پر خواهد شد، تمامی روز از جلال تو.
אַל תַּשְׁלִיכֵנִי לְעֵת זִקְנָה כִּכְלוֹת כֹּחִי אַל תַּעַזְבֵנִי:
در زمان پیری مرا دور مینداز؛ آنگاه که قوتم به سر آید، مرا ترک مکن.
כִּי אָמְרוּ אוֹיְבַי לִי וְשֹׁמְרֵי נַפְשִׁי נוֹעֲצוּ יַחְדָּו:
زیرا دشمنانم دربارهٔ من سخن گفتند، و آنان که در کمین جان من نشستهاند با هم مشورت کردند،
לֵאמֹר אֱלֹהִים עֲזָבוֹ רִדְפוּ וְתִפְשׂוּהוּ כִּי אֵין מַצִּיל:
و گفتند: «خدا او را ترک کرده است؛ تعقیبش کنید و او را بگیرید، زیرا رهانندهای نیست.»
אֱלֹהִים אַל תִּרְחַק מִמֶּנִּי אֱלֹהַי לְעֶזְרָתִי (חישה) חוּשָׁה:
ای خدا، از من دور مشو؛ ای خدای من، به یاری من بشتاب.
יֵבֹשׁוּ יִכְלוּ שֹׂטְנֵי נַפְשִׁי יַעֲטוּ חֶרְפָּה וּכְלִמָּה מְבַקְשֵׁי רָעָתִי:
دشمنان جان من شرمسار خواهند شد و هلاک خواهند گردید؛ آنان که در پی آسیب مناند در خواری و رسوایی پیچیده خواهند شد.
וַאֲנִי תָּמִיד אֲיַחֵל וְהוֹסַפְתִּי עַל כָּל תְּהִלָּתֶךָ:
اما من پیوسته امید خواهم داشت، و بر همهٔ ستایش تو خواهم افزود.
פִּי יְסַפֵּר צִדְקָתֶךָ כָּל הַיּוֹם תְּשׁוּעָתֶךָ כִּי לֹא יָדַעְתִּי סְפֹרוֹת:
دهانم عدالت تو را بازخواهد گفت، تمامی روز نجات تو را، زیرا شمار آن را نمیدانم.
אָבוֹא בִּגְבֻרוֹת אֲדֹנָי יְהוִה אַזְכִּיר צִדְקָתְךָ לְבַדֶּךָ:
با کارهای نیرومند خداوندْ خدا خواهم آمد؛ تنها عدالت تو را یاد خواهم کرد.
אֱלֹהִים לִמַּדְתַּנִי מִנְּעוּרָי וְעַד הֵנָּה אַגִּיד נִפְלְאוֹתֶיךָ:
ای خدا، تو مرا از جوانیام تعلیم دادهای، و تا کنون شگفتیهای تو را بازمیگویم.
וְגַם עַד זִקְנָה וְשֵׂיבָה אֱלֹהִים אַל תַּעַזְבֵנִי עַד אַגִּיד זְרוֹעֲךָ לְדוֹר לְכָל יָבוֹא גְּבוּרָתֶךָ:
و حتی تا پیری و موی سپید، ای خدا، مرا ترک مکن، تا قوت تو را به این نسل، به هر که میآید، قدرت تو را بازگویم
וְצִדְקָתְךָ אֱלֹהִים עַד מָרוֹם אֲשֶׁר עָשִׂיתָ גְדֹלוֹת אֱלֹהִים מִי כָמוֹךָ:
و عدالت تو را، ای خدا، که تا بلندیهاست، زیرا کارهای بزرگ میکنی. ای خدا، کیست همانند تو؟
אֲשֶׁר (הראיתנו) הִרְאִיתַנִי צָרוֹת רַבּוֹת וְרָעוֹת תָּשׁוּב (תחיינו) תְּחַיֵּינִי וּמִתְּהֹמוֹת הָאָרֶץ תָּשׁוּב תַּעֲלֵנִי:
تو که رنجهای بزرگ و سخت به من نمودی، بار دیگر مرا زنده خواهی کرد، و از اعماق زمین باز مرا برخواهی افراشت.
תֶּרֶב גְּדֻלָּתִי וְתִסֹּב תְּנַחֲמֵנִי:
بزرگی مرا خواهی افزود، و بازگشته مرا تسلی خواهی داد.
גַּם אֲנִי אוֹדְךָ בִכְלִי נֶבֶל אֲמִתְּךָ אֱלֹהָי אֲזַמְּרָה לְךָ בְכִנּוֹר קְדוֹשׁ יִשְׂרָאֵל:
من نیز با ساز زهی تو را برای راستیات سپاس خواهم گفت، ای خدای من؛ با چنگ برای تو خواهم نواخت، ای قدوس اسرائیل.
תְּרַנֵּנָּה שְׂפָתַי כִּי אֲזַמְּרָה לָּךְ וְנַפְשִׁי אֲשֶׁר פָּדִיתָ:
لبهایم چون برای تو مینوازم سرود ستایش خواهند خواند، و جان من که آن را فدیه دادی.
גַּם לְשׁוֹנִי כָּל הַיּוֹם תֶּהְגֶּה צִדְקָתֶךָ כִּי בֹשׁוּ כִי חָפְרוּ מְבַקְשֵׁי רָעָתִי:
زبانم نیز عدالت تو را تمامی روز بازخواهد گفت، زیرا آنان که در پی آسیب من بودند شرمسار شدهاند، آری، رسوا گشتهاند.