De rustplaats van Sara
Sara sterft op de leeftijd van honderdzevenentwintig jaar in Kirjat Arba, dat is Chevron (Hebron), en Avraham komt om over haar te rouwen en te wenen. Omdat hij een plaats nodig heeft om haar te begraven, wendt hij zich tot de Hethieten, het volk van het land, en vraagt hij een grafplaats onder hen te mogen kopen. Hij zet zijn hart op de grot van Machpela, in bezit van een man genaamd Efron, en staat erop de volle prijs te betalen in plaats van haar als geschenk te aanvaarden. Voor getuigen weegt hij vierhonderd zilveren sjekel af, en het veld met zijn grot gaat over op Avraham als een blijvend bezit, waar hij Sara begraaft.
De missie van de knecht
Avraham, nu oud en in alles gezegend, roept zijn vertrouwde knecht en laat hem een plechtige eed zweren. De knecht mag geen vrouw voor Jitschak nemen uit de Kanaänieten maar moet reizen naar Avrahams geboorteland en familie om haar te vinden. In het vertrouwen dat God een engel voor hem uit zal zenden om de weg te doen slagen, vertrekt de knecht met tien kamelen en vele geschenken. Wanneer hij aankomt bij de stad van Nachor in Aram, houdt hij halt bij de put buiten de stad terwijl de avond valt en de vrouwen naar buiten komen om water te putten.
Goedheid bij de put
De knecht bidt om een teken: de jonge vrouw die niet alleen hem maar ook zijn kamelen water aanbiedt, zal degene zijn die God voor Jitschak heeft gekozen. Nog voordat hij zijn gebed heeft beëindigd, verschijnt Rivka, put water voor hem, en blijft dan putten totdat alle tien dorstige kamelen hun buik vol hebben gedronken. Verbaasd verneemt de knecht dat zij de kleindochter is van Avrahams eigen broer, precies de familie waarnaar hij was gezonden. Hij geeft haar een gouden ring en armbanden en buigt diep in dankbaarheid, wetend dat God hem regelrecht naar het juiste huis heeft geleid.
Rivka kiest ervoor te gaan
Welkom geheten in het huisgezin, weigert de knecht te eten totdat hij zijn hele verhaal heeft verteld, en beschrijft Avrahams rijkdom, de eed, zijn gebed bij de put, en hoe Rivka daarop volmaakt antwoordde. Haar broer Lavan (Laban) en haar vader erkennen dat de zaak duidelijk van God is gekomen en geven hun toestemming dat zij met Jitschak trouwt. Wanneer het haar wordt gevraagd, stemt Rivka zelf ermee in meteen te gaan, en zij vertrekt met de knecht, gezegend door haar familie. Bij hun aankomst is Jitschak in gedachten verzonken in het veld bij avond, en hij brengt Rivka in de tent van zijn moeder, trouwt haar, heeft haar lief, en wordt getroost na de dood van Sara.
De erfenis van Avraham
In zijn laatste jaren neemt Avraham nog een vrouw, Ketoera, die hem meer zonen baart, en hij zendt hen oostwaarts met geschenken terwijl hij alles wat hij heeft aan Jitschak nalaat. Avraham sterft op de leeftijd van honderdvijfenzeventig jaar, oud en verzadigd van het leven, en zijn zonen Jitschak en Jisjmael (Ismaël) komen samen om hem naast Sara te begraven in de grot van Machpela. God zegent Jitschak na de dood van zijn vader. De parsja sluit af met een opsomming van de nakomelingen van Jisjmael, de twaalf vorsten die uit hem geboren zijn, voordat ook hij sterft en zijn lijn zich over de streek vestigt.