نحوه خواندن نماز عَروِیت: راهنمای نماز شب

عَروِیت (که مَعَریو نیز نامیده می‌شود) مراسم نماز شبانه یهودی است که به طور سنتی به یعقوب اَوینو نسبت داده می‌شود. این نام از واژه عبری «عِرِو» (شب) گرفته شده است. اگرچه در ابتدا اختیاری محسوب می‌شد (چون قربانی شبانه‌ای در بِت هَمیقداش وجود نداشت)، عَروِیت به نماز واجبی تبدیل شده که همه جوامع یهودی آن را پذیرفته‌اند. این نماز بازتابی از روزی است که گذشته و درخواست حفاظت در طول شب است.

عَروِیت پس از تاریکی شب، زمانی که سه ستاره متوسط قابل مشاهده هستند، خوانده می‌شود. این معمولاً ۲۰ تا ۷۲ دقیقه پس از غروب بسته به موقعیت و رسم محلی (اغلب به عنوان «صِت هَکوخاویم» محاسبه می‌شود) است. عَروِیت را می‌توان تا نیمه شب خواند، هرچند ترجیح بر خواندن زودتر است. در شرایط ضروری، می‌توان آن را تا سپیده‌دم خواند. بسیاری از کنیسه‌ها عَروِیت را بلافاصله پس از مینخا برای راحتی برنامه‌ریزی می‌کنند.

عَروِیت شامل اجزای زیر است: ۱. بارِخو (فراخوان به نماز، در مینیان) ۲. دو بِراخا قبل از شِمَع (درباره آفرینش شب و محبت خداوند) ۳. شِمَع (سه بند) ۴. دو بِراخا پس از شِمَع (درباره رهایی و حفاظت) ۵. خَصی قَدیش ۶. عَمیدا (نماز ایستاده) ۷. قَدیش کامل و عالِنو. برخلاف شَخَریت، در عَروِیت تکرار عَمیدا و تَخَنون وجود ندارد.

شِمَع شبانه فرمان خواندن شِمَع «هنگامی که می‌خوابی» (دِواریم ۶:۷) را انجام می‌دهد. بِراخاهای اطراف آن با صبح متفاوت است: قبل از شِمَع، خداوند را که شب‌ها را می‌آورد و برای محبتش به اسرائیل شکر می‌گوییم؛ پس از شِمَع، خداوند را برای خروج از مصر ستایش کرده و آرامش شبانه می‌خواهیم. بِراخای «هَشکیوِنو» از خداوند می‌خواهد سایبان صلحش را در طول شب بر ما بگسترد.

در شب جمعه، عَروِیت آغازگر شَبّات است. شامل قَبّالَت شَبّات (استقبال از شبات) قبل از عَروِیت معمولی است که سرود محبوب «لِخا دودی» را در بر می‌گیرد. عَمیدای شَبّات به جای نوزده بِراخا، هفت بِراخا دارد. پس از عَمیدا، جماعت «وَیِخولو» را با هم می‌خوانند و به آفرینش خداوند و استراحتش در روز هفتم گواهی می‌دهند. در اعیاد، اضافات ویژه‌ای به عَمیدا افزوده می‌شود.

۱. تا تاریکی شب صبر کنید (زمان‌های محلی را بررسی کنید). ۲. رو به اورشلیم بایستید. ۳. اگر با مینیان هستید، به بارِخو پاسخ دهید. ۴. دو بِراخای قبل از شِمَع را بخوانید. ۵. شِمَع را با تمرکز بخوانید، به ویژه آیه اول. ۶. با بِراخاهای پس از شِمَع ادامه دهید. ۷. عَمیدا را ایستاده با پاهای کنار هم بخوانید. ۸. با عالِنو به پایان برسانید. این مراسم حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.

حتی پس از خواندن عَروِیت، رسم است که شِمَع را دوباره هنگام خواب بخوانند (قِریئَت شِمَع عَل هَمیطا). شِمَع قبل از خواب شامل بند اول شِمَع، دعاهای حفاظتی به سبک هَشکیوِنو و هَمَپیل - بِراخای قبل از خواب است. خواندن عَروِیت از شِمَع قبل از خواب معاف نمی‌کند، زیرا هدف‌های متفاوتی دارند: عَروِیت مراسم نماز شبانه است، در حالی که شِمَع قبل از خواب بلافاصله قبل از خوابیدن خوانده می‌شود.