רִבּוֹנוֹ שֶׁל עוֹלָם הֲרֵינִי מוֹחֵל לְכָל מִי שֶׁהִכְעִיס וְהִקְנִיט אוֹתִי אוֹ שֶׁחָטָא כְּנֶגְדִּי בֵּין בְּגוּפִי בֵּין בְּמָמוֹנִי בֵּין בִּכְבוֹדִי בֵּין בְּכָל אֲשֶׁר לִי בֵּין בְּאֹנֶס בֵּין בְּרָצוֹן בֵּין בְּשׁוֹגֵג בֵּין בְּמֵזִיד בֵּין בְּדִבּוּר בֵּין בְּמַעֲשֶׂה בֵּין בְּגִלְגּוּל זֶה בֵּין בְּגִלְגּוּל אַחֵר לְכָל בֶּן אָדָם וְלֹא יֵעָנֵשׁ שׁוּם אָדָם בְּסִיבָּתִי: יְהִי רָצוֹן מִלְפָנֶיךָ יְהֹוָה אֱלֹהַי וְאֱלֹהֵי אֲבוֹתַי שֶׁלֹא אֶחֱטָא עוֹד וְלֹא אֶחֱזֹר בָּהֶם, וְלֹא אָשׁוּב עוֹד לְהַכְעִיסֶךָ וְלֹא אֶעֱשֶׂה הָרַע בְּעֵינֶיךָ, וּמָה שֶּׁחָטָאתִי לְפָנֶיךָ מְחֹק בְּרַחֲמֶיךָ הָרַבִּים, אֲבָל לֹא עַל יְדֵי יִסוּרִים וְחֳלָיִם רָעִים: יִהְיוּ לְרָצוֹן אִמְרֵי פִי וְהֶגְיוֹן לִבִּי לְפָנֶיךָ, יְהֹוָה צוּרִי וְגֹאֲלִי:
ای سرور جهان، من بدینوسیله هر کس را که مرا خشمگین یا تحریک کرده یا بر من گناه ورزیده است میبخشم، خواه بر بدنم، خواه بر داراییام، خواه بر آبرویم، یا بر هر آنچه از آن من است، خواه به اجبار خواه به اختیار، خواه ناخواسته خواه از روی عمد، خواه با گفتار خواه با کردار، خواه در این تجسد خواه در تجسدی دیگر، هر انسانی را؛ مباد که هیچ کس به سبب من کیفر بیند؛ باشد که اراده تو چنین باشد، ای خداوند خدای من و خدای پدران من، که دیگر گناه نکنم و آنها را تکرار ننمایم، و دیگر تو را خشمگین نسازم و آنچه را که در نظر تو بد است انجام ندهم؛ و هر آنچه را که در برابر تو گناه کردهام، به رحمت فراوان خود محو کن، اما نه از راه رنج یا بیماری سخت؛ باشد که سخنان دهانم و اندیشه دلم در پیشگاه تو پسندیده باشد، ای خداوند، صخره من و نجاتدهنده من:
בָּרוּךְ אַתָּה יְיָ אֱלֹקֵינוּ מֶלֶך הָעוֹלָם הַמַּפִּיל חֶבְלֵי שֵׁנָה עַל עֵינַי וּתְנוּמָה עַל עַפְעַפַּי, וִיהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ יְיָ אֱלֹקַי וֵאלֹקֵי אֲבוֹתַי שֶתַּשְׁכִּיבֵנִי לְשָׁלוֹם וְתַעֲמִידֵנִי לְשָׁלוֹם וְאַל יְבַהֲלוּנִי רַעְיוֹנַי וַחֲלוֹמוֹת רָעִים וְהִרְהוּרִים רָעִים וּתְהֵא מִטָּתִי שְׁלֵמָה לְפָנֶיךָ וְהָאֵר עֵינַי פֶּן אִישַׁן הַמָּוֶת כִּי אַתָּה הַמֵּאִיר לְאִישׁוֹן בַּת עָיִן. בָּרוּך אַתָּה יְיָ הַמֵּאִיר לָעוֹלָם כֻּלּוֹ בִּכְבוֹדוֹ.
بارک هستی تو، ای خداوند خدای ما، پادشاه جهان، که بندهای خواب را بر چشمانم و چرت را بر پلکهایم میافکند؛ و باشد که اراده تو چنین باشد، ای خداوند خدای من و خدای پدران من، که مرا به سلامتی بخوابانی و به سلامتی برخیزانی، و مگذار که اندیشههایم، خوابهای بد یا خیالات پلید مرا آشفته سازند، و باشد که بسترم در پیشگاه تو کامل باشد، و چشمانم را روشن گردان مبادا که خواب مرگ را بخوابم، زیرا تویی که مردمک چشم را روشن میسازی؛ بارک هستی تو، ای خداوند، که همه جهان را با جلال خود روشن میگرداند:
שְׁמַע יִשְׂרָאֵל יְהוָה אֱלֹהֵינוּ יְהוָה אֶחָד.
بشنو ای اسرائیل، خداوند خدای ماست، خداوند یکی است:
בלחש: בָּרוּךְ שֵׁם כְּבוֹד מַלְכוּתוֹ לְעוֹלָם וָעֶד:
آهسته: بارک باد نام ملکوت پرجلال او تا ابدالآباد:
וְאָהַבְתָּ אֵת ה' אֱלהֶיךָ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשְׁךָ וּבְכָל מְאדֶךָ: וְהָיוּ הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֲשֶׁר אָנכִי מְצַוְּךָ הַיּום עַל לְבָבֶךָ: וְשִׁנַּנְתָּם לְבָנֶיךָ וְדִבַּרְתָּ בָּם בְּשִׁבְתְּךָ בְּבֵיתֶךָ וּבְלֶכְתְּךָ בַדֶּרֶךְ וּבְשָׁכְבְּךָ וּבְקוּמֶךָ: וּקְשַׁרְתָּם לְאות עַל יָדֶךָ וְהָיוּ לְטטָפת בֵּין עֵינֶיךָ: וּכְתַבְתָּם עַל מְזֻזות בֵּיתֶךָ וּבִשְׁעָרֶיךָ:
و خداوند خدای خود را با تمام دل خود و با تمام جان خود و با تمام توان خود دوست بدار؛ و این سخنانی که من امروز به تو امر میکنم بر دل تو باشد؛ و آنها را به کوشش به فرزندانت بیاموز و هنگامی که در خانهات مینشینی و هنگامی که در راه میروی و هنگامی که میخوابی و هنگامی که برمیخیزی از آنها سخن بگو؛ و آنها را همچون نشانهای بر دست خود ببند، و همچون پیشانیبند میان چشمانت باشند؛ و آنها را بر چارچوب درهای خانهات و بر دروازههایت بنویس:
וְהָיָה אִם שָׁמעַ תִּשְׁמְעוּ אֶל מִצְותַי אֲשֶׁר אָנכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם הַיּום לְאַהֲבָה אֶת ה' אֱלהֵיכֶם וּלְעָבְדו בְּכָל לְבַבְכֶם וּבְכָל נַפְשְׁכֶם: וְנָתַתִּי מְטַר אַרְצְכֶם בְּעִתּו יורֶה וּמַלְקושׁ וְאָסַפְתָּ דְגָנֶךָ וְתִירשְׁךָ וְיִצְהָרֶךָ: וְנָתַתִּי עֵשב בְּשדְךָ לִבְהֶמְתֶּךָ וְאָכַלְתָּ וְשבָעְתָּ: הִשָּׁמְרוּ לָכֶם פֶּן יִפְתֶּה לְבַבְכֶם וְסַרְתֶּם וַעֲבַדְתֶּם אֱלהִים אֲחֵרִים וְהִשְׁתַּחֲוִיתֶם לָהֶם: וְחָרָה אַף ה' בָּכֶם וְעָצַר אֶת הַשָּׁמַיִם וְלא יִהְיֶה מָטָר וְהָאֲדָמָה לא תִתֵּן אֶת יְבוּלָהּ וַאֲבַדְתֶּם מְהֵרָה מֵעַל הָאָרֶץ הַטּבָה אֲשֶׁר ה' נתֵן לָכֶם: וְשמְתֶּם אֶת דְּבָרַי אֵלֶּה עַל לְבַבְכֶם וְעַל נַפְשְׁכֶם וּקְשַׁרְתֶּם אתָם לְאות עַל יֶדְכֶם וְהָיוּ לְטוטָפת בֵּין עֵינֵיכֶם: וְלִמַּדְתֶּם אתָם אֶת בְּנֵיכֶם לְדַבֵּר בָּם בְּשִׁבְתְּךָ בְּבֵיתֶךָ וּבְלֶכְתְּךָ בַדֶּרֶךְ וּבְשָׁכְבְּךָ וּבְקוּמֶךָ: וּכְתַבְתָּם עַל מְזוּזות בֵּיתֶךָ וּבִשְׁעָרֶיךָ: לְמַעַן יִרְבּוּ יְמֵיכֶם וִימֵי בְנֵיכֶם עַל הָאֲדָמָה אֲשֶׁר נִשְׁבַּע ה' לַאֲבתֵיכֶם לָתֵת לָהֶם כִּימֵי הַשָּׁמַיִם עַל הָאָרֶץ:
و چنین خواهد بود، اگر فرمانهای مرا که امروز به تو امر میکنم به کوشش بشنوی، تا خداوند خدای خود را دوست بداری و او را با تمام دل خود و با تمام جان خود خدمت کنی؛ آنگاه باران زمین تو را در فصلش خواهم داد، باران زودرس و باران دیررس را، و غله و شراب و روغن خود را گرد خواهی آورد؛ و در صحرای تو برای چارپایانت علف خواهم داد، و خواهی خورد و سیر خواهی شد؛ آگاه باش مبادا که دلت فریب خورد، و روی برگردانی و خدایان دیگر را خدمت کنی و آنها را سجده نمایی؛ آنگاه خشم خداوند بر تو افروخته خواهد شد، و آسمان را باز خواهد داشت تا بارانی نباشد، و زمین محصول خود را نخواهد داد، و به زودی از آن زمین نیکویی که خداوند به تو میدهد نابود خواهی شد؛ پس این سخنان مرا بر دل خود و بر جان خود بنه، و آنها را همچون نشانهای بر دست خود ببند، و همچون پیشانیبند میان چشمانت باشند؛ و آنها را به فرزندانت بیاموز، تا هنگامی که در خانهات مینشینی و هنگامی که در راه میروی و هنگامی که میخوابی و هنگامی که برمیخیزی از آنها سخن بگویی؛ و آنها را بر چارچوب درهای خانهات و بر دروازههایت بنویس؛ تا روزهای تو و روزهای فرزندانت بر آن زمینی که خداوند به پدرانت سوگند یاد کرد که به ایشان بدهد فزونی یابد، همچون روزهای آسمان بر فراز زمین:
וַיּאמֶר ה' אֶל משֶׁה לֵּאמר: דַּבֵּר אֶל בְּנֵי יִשרָאֵל וְאָמַרְתָּ אֲלֵהֶם וְעָשוּ לָהֶם צִיצִת עַל כַּנְפֵי בִגְדֵיהֶם לְדרתָם וְנָתְנוּ עַל צִיצִת הַכָּנָף פְּתִיל תְּכֵלֶת: וְהָיָה לָכֶם לְצִיצִת וּרְאִיתֶם אתו וּזְכַרְתֶּם אֶת כָּל מִצְות ה' וַעֲשיתֶם אתָם וְלא תָתוּרוּ אַחֲרֵי לְבַבְכֶם וְאַחֲרֵי עֵינֵיכֶם אֲשֶׁר אַתֶּם זנִים אַחֲרֵיהֶם: לְמַעַן תִּזְכְּרוּ וַעֲשיתֶם אֶת כָּל מִצְותָי וִהְיִיתֶם קְדשִׁים לֵאלהֵיכֶם: אֲנִי ה' אֱלהֵיכֶם אֲשֶׁר הוצֵאתִי אֶתְכֶם מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם לִהְיות לָכֶם לֵאלהִים אֲנִי ה' אֱלהֵיכֶם. אֱמֶת:
و خداوند به موسی سخن گفت و فرمود: به فرزندان اسرائیل سخن بگو و به ایشان بگو که برای خود بر گوشههای جامههاشان نسلاندرنسل رشتهها بسازند، و بر رشته هر گوشه نخی از لاجورد بگذارند؛ و این برای شما رشتهای خواهد بود، تا بر آن بنگرید و همه فرمانهای خداوند را به یاد آورید و آنها را به جا آورید، و در پی دل خود و در پی چشمان خود که در پیشان به گمراهی میروید نروید؛ تا همه فرمانهای مرا به یاد آورید و به جا آورید و برای خدای خود مقدس باشید؛ من خداوند خدای شما هستم که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم تا خدای شما باشم؛ من خداوند خدای شما هستم؛ راست است:
וִיהִי נֹעַם אֲדֹנָי אֱלֹהֵינוּ עָלֵינוּ וּמַעֲשֵׂה יָדֵינוּ כּוֹנְנָה עָלֵינוּ וּמַעֲשֵׂה יָדֵינוּ כּוֹנְנֵהוּ. יֹשֵׁב בְּסֵתֶר עֶלְיוֹן בְּצֵל שַׁדַּי יִתְלוֹנָן. אֹמַר לַיהוָה מַחְסִי וּמְצוּדָתִי אֱלֹהַי אֶבְטַח בּוֹ. כִּי הוּא יַצִּילְךָ מִפַּח יָקוּשׁ מִדֶּבֶר הַוּוֹת. בְּאֶבְרָתוֹ יָסֶךְ לָךְ וְתַחַת כְּנָפָיו תֶּחְסֶה צִנָּה וְסֹחֵרָה אֲמִתּוֹ. לֹא תִירָא מִפַּחַד לָיְלָה מֵחֵץ יָעוּף יוֹמָם. מִדֶּבֶר בָּאֹפֶל יַהֲלֹךְ מִקֶּטֶב יָשׁוּד צָהֳרָיִם. יִפֹּל מִצִּדְּךָ אֶלֶף וּרְבָבָה מִימִינֶךָ אֵלֶיךָ לֹא יִגָּשׁ. רַק בְּעֵינֶיךָ תַבִּיט וְשִׁלֻּמַת רְשָׁעִים תִּרְאֶה. כִּי אַתָּה יְהוָה מַחְסִי עֶלְיוֹן שַׂמְתָּ מְעוֹנֶךָ. לֹא תְאֻנֶּה אֵלֶיךָ רָעָה וְנֶגַע לֹא יִקְרַב בְּאָהֳלֶךָ. כִּי מַלְאָכָיו יְצַוֶּה לָּךְ לִשְׁמָרְךָ בְּכָל דְּרָכֶיךָ. עַל כַּפַּיִם יִשָּׂאוּנְךָ פֶּן תִּגֹּף בָּאֶבֶן רַגְלֶךָ. עַל שַׁחַל וָפֶתֶן תִּדְרֹךְ תִּרְמֹס כְּפִיר וְתַנִּין. כִּי בִי חָשַׁק וַאֲפַלְּטֵהוּ אֲשַׂגְּבֵהוּ כִּי יָדַע שְׁמִי. יִקְרָאֵנִי וְאֶעֱנֵהוּ עִמּוֹ אָנֹכִי בְצָרָה אֲחַלְּצֵהוּ וַאֲכַבְּדֵהוּ. אֹרֶךְ יָמִים אַשְׂבִּיעֵהוּ וְאַרְאֵהוּ בִּישׁוּעָתִי. אֹרֶךְ יָמִים אַשְׂבִּיעֵהוּ וְאַרְאֵהוּ בִּישׁוּעָתִי.
باشد که خوشی خداوند خدای ما بر ما باشد، و باشد که کار دستهای ما را برای ما استوار سازد، و کار دستهای ما را، آن را استوار گرداند؛ آن که در نهانگاه حضرت اعلی ساکن است در زیر سایه قادر مطلق آرام خواهد گرفت؛ درباره خداوند خواهم گفت، او پناهگاه من و دژ من است، خدای من که بر او توکل دارم؛ زیرا او تو را از دام صیاد و از وبای کشنده خواهد رهانید؛ با پرهای خود تو را خواهد پوشانید، و در زیر بالهای او پناه خواهی یافت؛ راستی او سپر و حصار است؛ از وحشت شب نخواهی ترسید، و نه از تیری که در روز میپرد؛ و نه از وبایی که در تاریکی میخرامد، و نه از هلاکتی که در نیمروز ویران میکند؛ هزار نفر در کنار تو خواهند افتاد، و ده هزار به دست راست تو، اما به تو نزدیک نخواهد شد؛ تنها با چشمان خود خواهی نگریست و سزای شریران را خواهی دید؛ زیرا تویی، ای خداوند، پناهگاه من؛ حضرت اعلی را مسکن خود گردانیدهای؛ هیچ بدی بر تو نخواهد رسید، و هیچ بلایی به خیمه تو نزدیک نخواهد شد؛ زیرا او فرشتگان خود را درباره تو امر خواهد فرمود تا تو را در همه راههایت نگاه دارند؛ بر دستهای خود تو را برخواهند داشت، مبادا که پایت به سنگی بخورد؛ بر شیر و افعی پای خواهی نهاد، شیر جوان و مار را زیر پا خواهی کوفت؛ از آن رو که او محبت خود را بر من نهاده است، پس من او را خواهم رهانید؛ او را برافراشته خواهم ساخت، زیرا نام مرا شناخته است؛ مرا خواهد خواند و من او را پاسخ خواهم داد؛ در تنگی با او خواهم بود؛ او را نجات خواهم داد و گرامیاش خواهم داشت؛ به عمر دراز او را سیر خواهم کرد و نجات خود را به او نشان خواهم داد؛ به عمر دراز او را سیر خواهم کرد و نجات خود را به او نشان خواهم داد:
יְהוָה מָה רַבּוּ צָרָי רַבִּים קָמִים עָלָי. ג רַבִּים אֹמְרִים לְנַפְשִׁי אֵין יְשׁוּעָתָה לּוֹ בֵאלֹהִים סֶלָה. ד וְאַתָּה יְהוָה מָגֵן בַּעֲדִי כְּבוֹדִי וּמֵרִים רֹאשִׁי. ה קוֹלִי אֶל יְהוָה אֶקְרָא וַיַּעֲנֵנִי מֵהַר קָדְשׁוֹ סֶלָה. ו אֲנִי שָׁכַבְתִּי וָאִישָׁנָה הֱקִיצוֹתִי כִּי יְהוָה יִסְמְכֵנִי. ז לֹא אִירָא מֵרִבְבוֹת עָם אֲשֶׁר סָבִיב שָׁתוּ עָלָי. ח קוּמָה יְהוָה הוֹשִׁיעֵנִי אֱלֹהַי כִּי הִכִּיתָ אֶת כָּל אֹיְבַי לֶחִי שִׁנֵּי רְשָׁעִים שִׁבַּרְתָּ. טלַיהוָה הַיְשׁוּעָה עַל עַמְּךָ בִרְכָתֶךָ סֶלָה.
ای خداوند، چه بسیارند دشمنان من، بسیارند آنان که بر من برمیخیزند؛ بسیاری درباره جان من میگویند، برای او در خدا نجاتی نیست، سِلا؛ اما تو، ای خداوند، سپری گرداگرد منی، جلال من، و آن که سر مرا برمیافرازد؛ به آواز خود خداوند را میخوانم، و او از کوه مقدس خود مرا پاسخ میدهد، سِلا؛ خوابیدم و به خواب رفتم، بیدار شدم، زیرا خداوند مرا نگاه میدارد؛ از دهها هزار مردمی که از هر سو در برابر من صفآرایی کردهاند نخواهم ترسید؛ برخیز، ای خداوند؛ مرا نجات ده، ای خدای من، زیرا تو همه دشمنانم را بر گونه زدهای؛ دندانهای شریران را شکستهای؛ نجات از آن خداوند است؛ برکت تو بر قوم تو باد، سِلا:
הַשְׁכִּיבֵנוּ יְיָ אֱלֹהֵינוּ לְשָׁלוֹם, וְהַעֲמִידֵנוּ מַלְכֵּנוּ לְחַיִּים .וּפְרוֹשׂ עָלֵינוּ סֻכַּת שְׁלוֹמֶךָ. וְתַקְּנֵנוּ בְּעֵצָה טוֹבָה מִלְּפָנֶיךָ. וְהוֹשִׁיעֵנוּ לְמַעַן שְׁמֶךָ. וְהָגֵן בַּעֲדֵנוּ: וְהָסֵר מֵעָלֵינוּ אוֹיֵב דֶּבֶר וְחֶרֶב וְרָעָב וְיָגוֹן. וְהָסֵר שָׂטָן מִלְּפָנֵינוּ וּמֵאַחֲרֵינוּ. וּבְצֵל כְּנָפֶיךָ תַּסְתִּירֵנוּ. כִּי אֵל שׁוֹמְרֵנוּ וּמַצִּילֵנוּ אָתָּה. כִּי אֵל מֶלֶךְ חַנּוּן וְרַחוּם אָתָּה: וּשְׁמוֹר צֵאתֵנוּ וּבוֹאֵנוּ לְחַיִּים וּלְשָׁלוֹם מֵעַתָּה וְעַד עוֹלָם:
ما را به سلامتی بخوابان، ای خداوند خدای ما، و ما را برخیزان، ای پادشاه ما، به زندگانی؛ و سایبان سلامتی خود را بر ما بگستران؛ و ما را با مشورت نیکوی خود از پیشگاه خود هدایت فرما؛ و ما را به خاطر نام خود نجات ده؛ و از ما حمایت کن؛ و دشمن و وبا و شمشیر و قحطی و اندوه را از ما دور گردان؛ و خصم را از پیش رو و از پشت سر ما بردار؛ و ما را در سایه بالهای خود پناه ده؛ زیرا تو خدایی هستی که ما را نگاه میدارد و میرهاند؛ زیرا تو پادشاه و خدای بخشنده و مهربانی؛ و رفتن و آمدن ما را به زندگانی و به سلامتی نگاه دار، از اکنون و تا ابد:
בָּרוּךְ יְיָ בַּיּוֹם בָּרוּךְ יְיָ בַּלָּיְלָה בָּרוּךְ יְיָ בְּשָׁכְבֵנוּ בָּרוּךְ יְיָ בְּקוּמֵנוּ. כִּי בְּיָדְךָ נַפְשׁוֹת הַחַיִּים וְהַמֵּתִים. אֲשֶׁר בְּיָדוֹ נֶפֶשׁ כָּל חָי וְרוּחַ כָּל בְּשַׂר אִישׁ. בְּיָדְךָ אַפְקִיד רוּחִי פָּדִיתָה אוֹתִי יְהוָה אֵל אֱמֶת. אֱלֹקֵינוּ שֶׁבַּשָּׁמַיִם יַחֵד שִׁמְךָ וְקַיֵּם מַלְכוּתְךָ תָמִיד וּמְלֹך עָלֵינוּ לְעוֹלָם וָעֶד.
بارک باد خداوند در روز، بارک باد خداوند در شب، بارک باد خداوند هنگامی که میخوابیم، بارک باد خداوند هنگامی که برمیخیزیم؛ زیرا در دست توست جانهای زندگان و مردگان؛ او که جان هر زندهای و نفس همه تن آدمی در دست اوست؛ به دست تو روح خود را میسپارم، تو مرا فدیه دادهای، ای خداوند، خدای راستی؛ ای خدای ما در آسمان، نام خود را یگانه ساز و ملکوت خود را پیوسته استوار گردان، و بر ما تا ابدالآباد سلطنت کن:
יִרְאוּ עֵינֵינוּ וְיִשְׂמַח לִבֵּנוּ וְתָגֵל נַפְשֵׁנוּ בִּישׁוּעָתְךָ בֶּאֱמֶת בֶאֱמֹר לְצִיּוֹן מָלַך אֱלֹהָיִךְ. יְיָ מֶלֶךְ יְיָ מָלַךְ יְיָ יִמְלֹךְ לְעוֹלָם וָעֶד. כִּי הַמַּלְכוּת שֶׁלְּךָ הִיא וּלְעוֹלְמֵי עַד תִמְלֹךְ בְּכָבוֹד כֵּי אֵין לָנוּ מֶלֶךְ אֶלָּא אָתָּה.
باشد که چشمان ما ببینند، و دل ما شادمان گردد، و جان ما در نجات تو به راستی به وجد آید، هنگامی که به صهیون گفته شود، خدای تو سلطنت میکند؛ خداوند سلطنت میکند، خداوند سلطنت کرده است، خداوند تا ابدالآباد سلطنت خواهد کرد؛ زیرا ملکوت از آن توست، و تو در جلال تا ابد سلطنت خواهی کرد، زیرا ما را پادشاهی جز تو نیست:
הַמַּלְאָךְ הַגֹּאֵל אֹתִי מִכָּל רָע יְבָרֵךְ אֶת הַנְּעָרִים וְיִקָּרֵא בָהֶם שְׁמִי וְשֵׁם אֲבֹתַי אַבְרָהָם וְיִצְחָק וְיִדְגּוּ לָרֹב בְּקֶרֶב הָאָרֶץ.
آن فرشته که مرا از هر بدی میرهاند، باشد که این پسران را برکت دهد، و باشد که نام من بر ایشان خوانده شود، و نام پدران من ابراهیم و اسحاق، و باشد که در میان زمین بسیار افزون گردند:
וַיֹּאמֶר אִם שָׁמוֹעַ תִּשְׁמַע לְקוֹל יְהוָה אֱלֹהֶיךָ וְהַיָּשָׁר בְּעֵינָיו תַּעֲשֶׂה וְהַאֲזַנְתָּ לְמִצְוֹתָיו וְשָׁמַרְתָּ כָּל חֻקָּיו כָּל הַמַּחֲלָה אֲשֶׁר שַׂמְתִּי בְמִצְרַיִם לֹא אָשִׂים עָלֶיךָ כִּי אֲנִי יְהוָה רֹפְאֶךָ. וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל הַשָּׂטָן יִגְעַר יְהוָה בְּךָ הַשָּׂטָן וְיִגְעַר יְהוָה בְּךָ הַבֹּחֵר בִּירוּשָׁלִָם הֲלוֹא זֶה אוּד מֻצָּל מֵאֵשׁ. הִנֵּה מִטָּתוֹ שֶׁלִּשְׁלֹמֹה שִׁשִּׁים גִּבֹּרִים סָבִיב לָהּ מִגִּבֹּרֵי יִשְׂרָאֵל. כֻּלָּם אֲחֻזֵי חֶרֶב מְלֻמְּדֵי מִלְחָמָה אִישׁ חַרְבּוֹ עַל יְרֵכוֹ מִפַּחַד בַּלֵּילוֹת.
و او گفت، اگر به راستی به آواز خداوند خدای خود گوش فرا دهی، و آنچه را که در نظر او راست است انجام دهی، و به فرمانهای او گوش بسپاری و همه احکام او را نگاه داری، همه بیماریهایی را که بر مصر نهادم بر تو نخواهم نهاد، زیرا من خداوند، شفادهنده تو هستم؛ و خداوند به خصم گفت، خداوند تو را نهیب زند، ای خصم؛ خداوند که اورشلیم را برمیگزیند تو را نهیب زند؛ آیا این نیمسوزی برکشیده از آتش نیست؛ اینک، بستر سلیمان، شصت دلاور گرداگرد آنند، از دلاوران اسرائیل؛ همگی شمشیر به دست، آزموده در جنگ، هر یک شمشیرش بر رانش، به سبب وحشت شبانه:
ג' פעמים:
سه بار:
יְבָרֶכְךָ יְהוָה וְיִשְׁמְרֶךָ.
خداوند تو را برکت دهد و تو را نگاه دارد:
יָאֵר יְהוָה פָּנָיו אֵלֶיךָ וִיחֻנֶּךָּ.
خداوند روی خود را بر تو تابان سازد و بر تو فیض بخشد:
יִשָּׂא יְהוָה פָּנָיו אֵלֶיךָ וְיָשֵׂם לְךָ שָׁלוֹם.
خداوند روی خود را به سوی تو برافرازد و به تو سلامتی عطا فرماید:
ג' פעמים:
سه بار:
הִנֵּה לֹא יָנוּם וְלֹא יִישָׁן שׁוֹמֵר יִשְׂרָאֵל.
اینک، آن که اسرائیل را نگاه میدارد نه میچرتد و نه میخوابد:
ג' פעמים:
سه بار:
לִישׁוּעָתְךָ קִוִּיתִי יי. קִוִּיתִי יי לִישׁוּעָתְךָ. יי לִישׁוּעָתְךָ קִוִּיתִי.
برای نجات تو امید دارم، ای خداوند؛ امید دارم، ای خداوند، برای نجات تو؛ ای خداوند، برای نجات تو امید دارم:
ג' פעמים:
سه بار:
בְּשֵׁם יְיָ אֱלֹקֵי יִשְׂרָאֵל: מִימִינִי מִיכָאֵל וּמִשְּׂמֹאלִי גַבְרִיאֵל וּמִלְּפָנַי אוּרִיאֵל וּמֵאֲחוֹרַי רְפָאֵל וְעַל רֹאשִׁי שְׁכִינַת אֵל.
به نام خداوند، خدای اسرائیل: به دست راست من میکائیل، به دست چپ من جبرائیل، پیش روی من اوریئل، پشت سر من رافائیل، و بر فراز سر من حضور الهی خدا:
שִׁיר הַמַּעֲלוֹת אַשְׁרֵי כָּל יְרֵא יְהוָה הַהֹלֵךְ בִּדְרָכָיו. יְגִיעַ כַּפֶּיךָ כִּי תֹאכֵל אַשְׁרֶיךָ וְטוֹב לָךְ. אֶשְׁתְּךָ כְּגֶפֶן פֹּרִיָּה בְּיַרְכְּתֵי בֵיתֶךָ בָּנֶיךָ כִּשְׁתִלֵי זֵיתִים סָבִיב לְשֻׁלְחָנֶךָ. הִנֵּה כִי כֵן יְבֹרַךְ גָּבֶר יְרֵא יְהוָה. יְבָרֶכְךָ יְהוָה מִצִּיּוֹן וּרְאֵה בְּטוּב יְרוּשָׁלִָם כֹּל יְמֵי חַיֶּיךָ. וּרְאֵה בָנִים לְבָנֶיךָ שָׁלוֹם עַל יִשְׂרָאֵל.
سرود درجات: خوشا به حال هر کس که از خداوند میترسد، که در راههای او گام برمیدارد؛ هنگامی که از دسترنج دستهای خود میخوری، خوشبختی، و تو را نیکو خواهد بود؛ همسر تو همچون تاکی بارور در درون خانهات خواهد بود؛ فرزندانت همچون نهالهای زیتون گرداگرد سفرهات؛ اینک، چنین برکت خواهد یافت مردی که از خداوند میترسد؛ باشد که خداوند تو را از صهیون برکت دهد، و باشد که نیکویی اورشلیم را همه روزهای زندگیات ببینی؛ و باشد که فرزندانِ فرزندانت را ببینی؛ سلامتی بر اسرائیل باد:
ג' פעמים:
سه بار:
רִגְזוּ וְאַל תֶּחֱטָאוּ אִמְרוּ בִלְבַבְכֶם עַל מִשְׁכַּבְכֶם וְדֹמּוּ סֶלָה.
بلرز و گناه مکن؛ در دل خود بر بستر خویش بگو و خاموش باش، سِلا:
אֲדוֹן עוֹלָם אֲשֶׁר מָלַךְ, בְּטֶרֶם כָּל יְצִיר נִבְרָא. לְעֵת נַעֲשָׂה בְּחֶפְצוֹ כָּל, אֲזַי מֶלֶךְ שְׁמוֹ נִקְרָא. וְאַחֲרֵי כִּכְלּוֹת הַכֹּל, לְבַדּוֹ יִמְלֹךְ נוֹרָא. וְהוּא הָיָה וְהוּא הֹוֶה, וְהוּא יִהְיֶה בְּתִפְאֲרָה. וְהוּא אֶחָד וְאֵין שֵׁנִי, לְהַמְשִׁיל לוֹ לְהַחְבִּירָה. בְּלִי רֵאשִׁית בְּלִי תַּכְלִית, וְלוֹ הָעֹז וְהַמִּשְׂרָה. וְהוּא אֱלִי וְחַי גּוֹאֲלִי, וְצוּר חֶבְלִי בְּיוֹם צָרָה. וְהוּא נִסִּי וּמָנוֹס לִי, מְנַת כּוֹסִי בְּיּוֹם אֶקְרָא. בְּיָדוֹ אַפְקִיד רוּחִי, בְּעֵת אִישַׁן וְאָעִירָהּ. וְעִם רוּחִי גְּוִיָּתִי, יְיָ לִי וְלֹא אִירָא.
سرور جهان، که پیش از آنکه هیچ آفریدهای آفریده شود سلطنت میکرد؛ هنگامی که همه چیز به اراده او ساخته شد، آنگاه نام او پادشاه خوانده شد؛ و پس از آنکه همه چیز از میان برود، او به تنهایی، آن مهیب، سلطنت خواهد کرد؛ و او بود، و او هست، و او در جلال خواهد بود؛ و او یکی است، و دومی نیست که با او برابر نهاده شود یا با او همراه گردد؛ بیآغاز، بیپایان، و قدرت و فرمانروایی از آن اوست؛ و او خدای من و نجاتدهنده زنده من است، و صخره رنج من در روز تنگی؛ و او بیرق من و پناهگاه من است، نصیب پیاله من در روزی که میخوانم؛ به دست او روح خود را میسپارم هنگامی که میخوابم و هنگامی که بیدار میشوم؛ و با روح من، بدن من نیز، خداوند با من است و نخواهم ترسید: